بعضی ایده‌ها به یک دفتر قطور نیاز ندارند؛ چند خط کافی است تا چیزی را بهتر ببینیم. اینجا یادداشت‌های کوتاهی دربارهٔ مطالعه، یادگیری و عادت‌های روزمره می‌خوانید.
وقتی یک فصل تمام می‌شود، لازم نیست همهٔ جمله‌هایش را به خاطر بسپاریم. می‌توانیم کتاب را ببندیم و از خودمان بپرسیم: «کدام ایدهٔ این فصل نگاهم را عوض کرد؟» پاسخ کوتاه به همین سؤال، نقطهٔ شروع خوبی برای یادداشت‌برداری است.
یک راه ساده این است که سه خط بنویسیم: چه فهمیدم، کجا تردید دارم و چه چیزی را می‌خواهم بیشتر بررسی کنم. این دفتر قرار نیست نسخهٔ کوتاه‌شدهٔ کتاب باشد؛ قرار است مسیر فکر کردن ما را ثبت کند.
گاهی برای دیدن چیز تازه، تغییر مسیر لازم نیست. در همان پیاده‌روی کوتاه می‌شود به یک جزئیات توجه کرد: سایهٔ درخت‌ها، شکل پنجره‌ها یا رنگی که بیشتر از بقیه تکرار می‌شود.
برای امتحان، در پیاده‌روی بعدی سه چیز را انتخاب کنید که قبلاً ندیده بودید. بعد از برگشتن، نامشان را یادداشت کنید. همین تمرین کوچک می‌تواند یک مسیر آشنا را به موضوعی برای نوشتن تبدیل کند.
برای شروع یک مهارت، می‌شود به‌جای برنامه‌ای بزرگ، یک کار روشن انتخاب کرد: خواندن دو صفحه، نوشتن یک بند یا حل کردن یک مسئله. اندازهٔ کار را طوری انتخاب کنیم که در یک روز معمولی هم انجام‌شدنی باشد.
در پایان هفته، به نتیجه نگاه کنیم و برنامه را تغییر بدهیم. اگر کار زیادی آسان بود، کمی به آن اضافه کنیم؛ اگر مرتب عقب افتاد، کوچک‌ترش کنیم. برنامه می‌تواند با تجربهٔ واقعی ما رشد کند.