ماه رمضان یکی از ماه های خوب و دوست داشتنی سال است. وقتی این ماه از راه می رسد، حال و هوای خانه و شهر تغییر می کند. مردم برای سحری زودتر بیدار می شوند و هنگام افطار کنار خانواده می نشینند.

من ماه رمضان را دوست دارم، چون در این ماه بیشتر به یاد خدا و کمک به دیگران می افتیم. پدر و مادرم می گویند روزه فقط نخوردن و نیاشامیدن نیست؛ بلکه باید با زبان، فکر و رفتار خود هم خوب باشیم. باید صبور باشیم، دروغ نگوییم و کسی را ناراحت نکنیم.

یکی از قشنگ ترین لحظه های رمضان، وقت افطار است. وقتی صدای اذان شنیده می شود، همه با دعا و آرامش روزه خود را باز می کنند. سفره افطار هرچقدر هم ساده باشد، وقتی خانواده دور هم باشند، شیرین و دوست داشتنی است.

به نظر من ماه رمضان تمرینی برای صبر، مهربانی و شکرگزاری است. امیدوارم بتوانم در این ماه کارهای خوب بیشتری انجام بدهم و بعد از رمضان هم همان رفتارهای خوب را ادامه بدهم.